Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Rozwój współdzielonych systemów rowerowych w Europie – szanse i zagrożenia

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Benedykt Kotkiewicz | 2018-04-24 11:24:06
unia europejska, ue, ekologia, transport, miasta,

Odsetek ludzi poruszających się rowerami jest z roku na rok coraz większy. Unia Europejska uważa popularyzację jazdy na rowerze za jeden ze swoich priorytetów, a środki przeznaczane na rozwój cyklistyki, zwłaszcza w wymiarze transportowym są coraz większe. Coraz więcej środków UE na realizację projektów rowerowych, w tym bike-sharing, dostępnych w ramach funduszy strukturalnych oraz wspierających zrównoważoną mobilność miejską i innowacje.

Odsetek ludzi poruszających się rowerami jest z roku na rok coraz większy. Unia Europejska uważa popularyzację jazdy na rowerze za jeden ze swoich priorytetów, a środki przeznaczane na rozwój cyklistyki, zwłaszcza w wymiarze transportowym są coraz większe.

Coraz więcej środków UE na realizację projektów rowerowych, w tym bike-sharing, dostępnych w ramach funduszy strukturalnych oraz wspierających zrównoważoną mobilność miejską i innowacje.

Kraje i regiony finansują projekty rowerowe w tym bike sharing w ramach szerszych projektów usprawniających mobilność. Miasta zwiększają fundusze na miejskie systemy rowerowe. Poszukują też dodatkowych sposobów finansowania (oprócz własnych i opłat od użytkowników) – stąd coraz częściej pojawiają się systemy „sponsorskie” w całości lub w części finansowane przez marki.

Unia dostrzegła też olbrzymi potencjał systemów rowerów współdzielonych jako ważnego środka transportu. Na obszarach o dużym natężeniu ruchu drogowego stanowią ekologiczną alternatywę dla samochodu. W mniejszych ośrodkach wspomagają włączenie społeczne (często jako jedyna forma transportu publicznego umożliwiająca dojazd do węzła komunikacyjnego, np. stacji kolejowej). Z kolei w rowerowo zaawansowanych społecznościach rozwiązania bike-sharing pomagają redukować zatłoczenie rowerami prywatnymi.

Chiński model działania, który polega na wprowadzeniu do miasta jak największej liczby rowerów współdzielonych tzw. „dockless” (do całkowicie swobodnego użytkowania, z możliwością pozostawienia w dowolnym miejscu), nie sprawdził się. W większości miast, w których wdrażany jest w dużej skali (1000 i więcej rowerów) powoduje bałagan, zatory w ciągach komunikacji oraz blokowanie przejść dla pieszych i parkingów na rowery prywatne, co powoduje liczne skargi zgłaszane przez mieszkańców i dodatkowe koszty miejskie związane z usuwaniem zalegających rowerów.

W efekcie coraz więcej miast europejskich wydaje zakazy i regulacje dotyczące porzucania i stacjonowanie rowerów.

Coraz powszechniej w miejskich systemach testowane są rowery ze wspomaganiem elektrycznym. Miasta, zwłaszcza w obszarach górzystych, patrzą na to rozwiązanie z wielkim zainteresowaniem. Inne, jak Sztokholm, próbują działać wyłącznie w oparciu o rowery tego typu, pomimo tego, że na obecnym etapie rozwoju, wspomaganie elektryczne stanowi ciągle wysoki koszt wdrożenia i funkcjonowania systemu.

Coraz większy udział w systemach rowerowych mają tzw. „smart bikes” (rowery z komputerem), które umożliwiają lepszą kontrolę nad rowerem i jego zabezpieczeniem, a w bardziej zaawansowanych systemach, także nad lokalizacją roweru i płatnościami za przejazd.

Komisja Europejska nie reguluje, tylko tworzy rekomendacje i wskazówki zmierzające do zwiększenia ruchu rowerowego. Tworzy portale informacyjne (CIVITAS, ELSTIS) dla organizacji samorządowych i biznesu umożliwiające dostęp do najnowszej wiedzy o tym, jak planować, organizować i finansować projekty rozwijające mobilność, w tym bike-sharing.

W związku z rozwojem bike-sharing miasta wprowadzają regulacje sposobu funkcjonowania systemów rowerowych, w szczególności nieprzewidywalnych systemów bezstacyjnych „dockless”, które w wielu miejscach były przyczyną zatorów w przestrzeni publicznej i skarg mieszkańców.

Systemy rowerów współdzielonych niosą ze sobą szansę, ale i zagrożenia.

 

ZAGROŻENIA

1. Niekontrolowany rozrost systemów bezstacyjnych

2. Wzrost wysokości opłat za przejazdy rowerem w modelu komercyjnym.

3. Możliwość nadużyć w obszarze ochrony danych osobowych.

4. Możliwe wykluczenie społeczne – bariery technologiczna i finansowa (konieczność korzystania z aplikacji mobilnych, opłaty za przejazdy).

SZANSE

1. Coraz więcej osób jeździ rowerami, chce zdrowo żyć w przyjaznej przestrzeni.

2. Coraz powszechniejsze regulacje bike-sharing wprowadzane przez lokalne władze.

3. Coraz więcej działań promujących jazdę na rowerze na poziomach UE, krajów i miast.

4. Zbliża się boom e-bike (także do Polski).

5. Argumenty ekonomiczne wspierające popyt systemów bike-sharing Brak konieczności posiadania roweru | Brak konieczności eksploatowania samochodu na krótkich dystansach | Darmowe przejazdy rowerami publicznymi. 

6. Argumenty ekonomiczne wspierające podaż systemów bike-sharing Miasta finansują/współfinansują systemy rowerowe | Możliwość pozyskania środków z Funduszy UE.

7. Nowe technologie umożliwiające lepszą kontrolę funkcjonowania systemu.

8. Wyraźne odróżnienie systemu publicznego (jako tańszego lub w części bezpłatnego) od systemu komercyjnego (nastawionego na zysk).

 

Źródła:

Na podstawie wykładu i opisu pana Adama Michalewicza z firmy Next Bike.

CIVITAS

ELTIS

 

Opracowanie: Stowarzyszenie Europa Kujaw i Pomorza





Wybrane
oferty polskich przedsiębiorstw